η βουή του σύμπαντος

 

 

παρατηρητής εν γένει.

δεν είναι πάντα επιτυχημένες οι αποδράσεις του στο κίτρινο φως.

οι πολυπρόσωποι δρόμοι ανέκαθεν τον πλήγωναν

του θύμιζαν..

συρφετός αργόσχολων

ποτάμια περιπατητών

σακούλες παντού

επίτηδες σχισμένα τζην

κινητά σε πλήρη δράση.

κανείς δε βλέπει γύρω του

μόνο βαδίζουν με τα μάτια καρφωμένα στην οθόνη.

η διάθεση όλων του φαίνεται καλή αντίθετα από τη δική του

όλοι νεότεροι. μια-δυο εξαιρέσεις μοναχά χωρίς σημασία

κάτι κυρίες φροντισμένες

πάντα τους φροντισμένες ήτανε.

τώρα πια το κραγιόν δίνει κάδρο στην καρικατούρα

ξεφεύγει άτακτα από τα σφιγμένα χείλη και

συνήθως τριγυρίζεται από σκούρη γραμμή

τα ματάκια κοιτάζουν γύρω διερευνητικά

τη ματιά του συλλαμβάνουν και την ακολουθούν

μη και νομίσει πως δεν τον τσάκωσαν να τις παρατηρεί

μαλλιά τυπιστηκα στο κομμωτήριο το καφετί βασιλεύει

μαζί με το μπορντώ οπωσδήποτε και το χρυσό στα χέρια

ρούχα αρχαία τουήντ ταγιέρ τώρα την άνοιξη κάτω από το γόνατο,

καλτσόν σκουρόχρωμα λουστρίνια τακουνάκια.

 

ο θόρυβος γύρω του σε βουητό συμπτύσσεται.

είναι οι παρέες που τιτιβίζουν

τα αυτοκίνητα που περνούν

μοιάζει με τη βοή του σύμπαντος σε βαρήκοα αυτιά

όλα μαζί και τίποτα.