για έναν αδύναμο που υποχώρησε:
εσύ, όσο περνάει ο χρόνος, χάνεσαι μέσα στον εαυτό σου
εγώ, όσο περνάει ο καιρός, χάνομαι μέσα σε σένα

 

άντληση από παρατήρηση:
άνθρωποι ανεκτικοί από το φόβο της μοναξιάς,
που είναι ακόμη τόσο νέοι για να φοβούνται..

αυτόματη αντιπαραβολή:
άνθρωπος μη ανεκτικός χωρίς το φόβο της μοναξιάς,
που δεν είμαι πια τόσο νέα για να μην φοβούμαι..

 

άυλος κόσμος εκ του ασφαλούς:
είμαι ερωτευμένη με ένα όνειρο που μεγαλώνει μέσα στο κεφάλι μου τις νύχτες.
τις ημέρες το αναγκάζω να μένει μικρό, ίσαμε να περάσει ο καιρός.
θα μπορούσες να το δεις σαν ευκολία προσαρμογής,
θα μπορούσες να το πεις τεράστια αδικία ή υπέρμετρη αφέλεια.
όπως και να ονομάσεις το όνειρο και τον πειθαναγκασμό, δεν είναι ύλη

 

αναρώτηση χωρίς αντίκρυσμα:
ένα μαξιλάρι μπορεί να αντικαταστήσει μιαν αγκαλιά;
μπορεί ένα φιλί στο χέρι να σπρώξει πίσω ένα φιλί στα χείλη;
μεταμεσονύχτια θεατρική παράσταση..

 

αλλάζω,
επιθυμώ να γεράσω για να δικαιολογώ την εικόνα μου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s