δε μπόρεσα κι απόψε να βγάλω από πάνω μου αυτό που με βαραίνει

εικόνα θα το κάνω

περιγράφοντάς το μήπως το σκορπίσω

τερτίπια δανεικά από την τέχνη μου είναι τούτα

να

κοντούτσικος άτριχος βραχνάς θρονιάστηκε στο λαιμό μου

και με κοιτάει με μάτια γουρλωμένα

και πρέπει εγώ να αποστρέφομαι να μη νομίζει ότι κατάφερε να με παγώσει

και

το πανωφόρι μου δεν ξέρω γιατί τόσο βαρύ κατέληξε να είναι

μάλλον έκανα ό,τι μπορούσα γι’ αυτό

το σκόνισα τις νύχτες με ιδέες και φαντάσματα

με προσωπογραφίες άχρωμες που νόμιζα πως μου χαμογελούσαν

και τώρα από πάνω μου δε βγαίνουν τόσα που φορτώθηκε σε άχρηστους περίπατους

κουράστηκα ομολογώ

βαρέθηκα τα ίδια και τα ίδια

και όμως κείτομαι και περιμένω να αλλάξουν τα χρώματα με ανάμειξη λίγου φωτός

νέα περιμένω μέσα στην παγκόσμια ακινησία να έρθουν απ´ τη θάλασσα

εκεί που ηθελημένα βούλιαξα για να υπάρχω

One thought on “μ´ακούς;

  1. «το σκόνισα τις νύχτες με ιδέες και φαντάσματα» ασήκωτο φορτίο αλλά ποιος θα είναι αυτός που θα ακούσει όταν » ηθελημένα βούλιαξα για να υπάρχω»
    εξαιρετικό ποίημα !

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.