υποχρεώνω το κορμί σε μεγάλα βήματα
ένα-δύο, εν-δυό
σαν σε παρέλαση να βρίσκομαι
προσέχω κιόλας μη χάσω το ρυθμό
καλός τρόπος διατήρησης
ενός παρελθόντος που οπισθοχωρεί
δευτέρα 9 νοεμβρίου 2015, μεσημέρι
ήταν μια στεγνή μέρα
περπατούσα το μεσημέρι στο ίδιο πεζοδρόμιο ακούγοντας τα βήματά μου
καμιά λέξη δεν είναι τυχαία όταν γράφεις
αλλά οι αφορμές να γράψεις τυχαίες είναι
Leave a comment