τυχαία στιγμή, σκέψεις που θα αποφύγω να τις μοιραστώ... τυχαία έκαψα το φαγητό μεσημεριάτικα σήμερα, πρώτη μου φορά σε μισό αιώνα μαγειρικής ζωής, είδα ατμούς να βγαίνουν από την πόρτα, βρώμισε ο τόπος, πέταξα τα εύφλεκτα από πάνω μου και έκανα τζα για τον πυροσβεστήρα, κατάφερα μόνον να προκαλέσω ανήκεστη βλάβη στην κατσαρόλα, όλα καλά, πιθανώς με μια κατσαρόλα λιγότερη.
και πριν λίγο άνοιξα ένα δώρο τριών χρόνων, υπέρ πενήντα τα παγωνόφτερα, ψιλομαδάνε, αρνούμαι να τα . πετάξω. κατσαρόλα και φτερά θέλησαν να αυτοκτονήσουν σήμερα και τους έκοψα τη φόρα. σήμερα, που θυμήθηκα την ηλίθια πλευρά του εαυτού μου, αυτήν που το γεγονός βγάζει μάτι στις 2 και γω παίρνω μπρος στις 5, κι όλο αυτό γιατί έχω την βλακώδη τάση να βλέπω ανάμεσα 2 με 5 ανθρώπους με αρετές που δεν έχουνε. έτσι, μόλις σκάρωσα το παραμύθι για το άδικο παγώνι και θα είμαι τουλάχιστον τυχερή αν δεν πάθω απόψε τη νόσο των πουλ(ερ)ικών με τόσο πούπουλο που κατάπια 🙂
τρίτη 15 δεκεμβρίου 2016
σκαλευτικόν πτηνόν ο ταώς. έβαλα το χέρι μου το 2019Γενάρης 2014. βράβευση από τον πατριάρχη για τις υπηρεσίες που ασμένως προσφέραμε. μετάλλιο συνοδευόμενο από γιγάντια ανθοδέσμη με παγωνόφτερα από τα πουλιά που κατοικούν στην αυλή του μοναστηριού.το πακέτο με τα δώρα κοσμούνταν με χειροποίητο κέρινο λουλούδι.
a greek ride with the goose 
Leave a comment