a greek ride with the goose

τί θυμήθηκα τώρα περιμένοντας την Ειρήνη να ρθεί για να πάμε να ψηφίσουμε..

τα θέματα των εισαγωγικών εξετάσεων στην Αρχαιολογική Υπηρεσία, Ιανουάριος του 1979, ημέρα αφιερωμένη στην Ιστορία της Τέχνης..

όλοι οι υποψήφιοι το έτρεμαν το μάθημα, τί θα μας βάλουν άραγε; εγώ δεν είχα ακουμπήσει καν βιβλίο. στο πανεπιστήμιο ο Χρύσανθος Χρήστου (1922-2016) μας έκανε το μάθημα, μα τα έλεγε γρήγορα σαν πολυβόλο και μας είχε ταράξει με τους ..άξονες στις αναλύσεις των έργων, οι άξονες βγαίνουν από μέσα σου όταν ζωγραφίζεις κύριε καθηγητά, κάποιο κρυφό χεράκι του νου και της ψυχής σου τους φροντίζει, άλλη κουβέντα αυτό.. δεν τον πολυπαρακολουθούσα τί έλεγε, τις φωτογραφίες που πρόβαλε στον τοίχο παρατηρούσα. ο Χρήστου είχε συγκροτήσει τεράστιο αρχείο σλάιντς, που κάηκε το 1991 μαζί με το κτίριο του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. ήταν η πρώτη δυστυχία που τον κατακεραύνωσε. σήμερα πια είναι παιχνίδι η συλλογή εικόνων, άσχετο!

έσκισα!!

είδα τα τρία σλάιντς στις οθόνες του αμφιθεάτρου του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, όπου δίναμε τις εξετάσεις, και μου φύγαν όλες οι αγωνίες σε χρόνο ντε τε..

κοίταξα ολόγυρα, όλοι οι συνυποψήφιοι συνοφρυωμένοι ψάχνονταν δεξιά-αριστερά και γω θα είχα μάλλον το ύφος του σούπερ ντούπερ ξερόλα με κανά χαμόγελο αυτοπεποίθησης ως τα αυτιά, γιατί μου έκαναν απελπισμένα νοήματα και ματάκια οι γύρω μου, έλα πες σε παρακαλώ..εννοείται κιχ εγώ, 49 άτομα για 13 μόνιμες θέσεις, είχε γίνει και μια πρώτη εκκαθάριση στα προκριματικά της ξένης γλώσσας από 150 υποψήφιους αρχικά!

άντε ο Μικελάντζελο, άντε ο συμπατριώτης Ελ γκρέκο, κάποιες μονάδες θα τις παίρναμε όλοι μόνο με την αναγνώριση του καλλιτέχνη, μα πόσο πιθανό είναι να ήξεραν πολλοί τον Ζακ-Λουΐ Νταβίντ; άσε τους «Ρέμπραντ και Ρούμπενς, δύο αντίθετες προσωπικότητες του βορρά»..ήταν και ακόμη ένα θέμα που τώρα δεν θυμάμαι, κάτι γενικά από τον Τσούντα. τρία θέματα, διαλέγαμε τα δύο, και αναγνώριση των έργων που προβάλλονταν στις οθόνες..(βλ. και εδώ μια παλαιότερη ανάρτηση μου).

ήμουν σε πλεονεκτική θέση, διάβαζα και έβλεπα ζωγραφική από τα δώδεκα και το 1973, που είχε ξεκινήσει η κυκλοφορία σε τεύχη της σειράς «Οι Έλληνες Ζωγράφοι» από τις εκδόσεις Μέλισσα, ήμουν 19 χρονών και αγόραζα κάθε δεύτερη Δευτέρα ένα τεύχος με 30 δραχμές από τον βιβλιοπώλη Γιάννη Βαφειάδη στην Αετορράχης 62, που το έφερνε μόνο για μένα..τι ωραία εποχή! να αναμένεις με αγωνία τη Δευτέρα για να έρθει το περιοδικό σου! και να έχεις εξοικονομήσει τα 30 δεκάρα-δεκάρα..

έσκισα!! 16 είχα πάρει! ecce homo (κι αν δεν έχει άξονες.. :-). 

26.05.2019