Uncategorized
-
για μας τους μεγάλους, λέει, ο χρόνος περνάει γρήγορα γιατί κάνουμε και ζούμε όλο τα ίδια πράγματα και θα διευρυνθεί αν κάνουμε αλλιώτικα και μη προβλέψιμα. φταίει η μονιμότητα και η επανάληψη δηλαδή. παράδειγμά μου μισητό εκείνες οι δυο κασετίνες τακτοποίησης των χαπιών της ημέρας που καλύπτουν δυο βδομάδες. μου φαίνεται πως μόνο μια μέρα
-
την πρώτη φορά που άκουσα αηδόνια να κελαηδούν ήταν μια φορά που περνούσαμε βράδυ με τη μαμά μου από το δρόμο της αγίας Φωτεινής (βλ.εδώ). μου έλεγε ότι εκεί ήταν μαζεμένοι πολλοί οίκοι ανοχής, έτσι τους έλεγε, μου εξηγούσε και τι είναι. μια φορά μια φανταχτερά ντυμένη πουτάνα βγήκε στην πόρτα της αυλής και μου
-
το μεσημέρι κοιμήσου ανάσκελαζέστανε τη μέση σου δραματικάτότε θα έρθουν τα πρόσωπα της δικής σου μυθολογίας να σου χαμογελάσουν μόλις ανοίξεις την πόρταθα έχουν δόντια με χρώμα παλιάς πορσελάνης και μάτια βρεγμένα και δέρμα ζεστό και τρίχωμα λεπτόθα είναι ψηλοί πολύ κι αδύνατοιμε μακριά δάχτυλα θ´αδράχνουν τρία χρωματιστά λουλούδια ανάφυλλα βαλμένα σε χωνί από λεπτό χαρτί που προόριζαν
-
παράξενα δεν ενεδρεύει στ´όνειρο η θεραπεία της ψυχής;
a greek ride with the goose 