χρώματα

πρώτη φορά ήρθες στο όνειρό μου απόψε τέτοιος
αγέλαστος, ξερακιανός, μυστήριος, όπως τις άλλες τρεις φορές ολόιδιος
δικός μου όμως αναντίρρητα, πρώτη φορά δικός μου.
πρώτη φορά σ’ αγκάλιασα. Ψυχή μου, είσαι συ, εκπλήσσομαι
όπως εκείνη τη μέρα που γεννήθηκα.

απόμακρος στον κόσμο σου κλεισμένος
μα ένα παράθυρο για μένα έχεις αφήσει ανοιχτό.
σ’ αγκάλιασα αγαπημένο σώμα, επιτέλους, σε φιλώ ασταμάτητα
και συ το δέχεσαι, μολονότι ευθυτενής και άκαμπτος, νεκρός θαρρείς.

ξύπνησα.. μίλησα δυνατά και ομολόγησα:

σε ένιωσα όπως ήθελα, επιτέλους το κατάφερα.

είναι γιατί σ’ αποχαιρέτησα…

18 απριλίου 2009

Leave a comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.