ο ήλιος πάντα θα λάμπει, με μένα ή χωρίς εμένα

τα σιτάρια θα κιτρινίζουν κυκλικά και θα θερίζονται

τα δέντρα θα ξεδιψούν σε απρόοπτες διαδρομές νερού

οι αιωνόβιες χελώνες θα λιάζονται κροταλίζοντας τα καύκαλά τους.

 

θέλω να βυθιστώ σε όσο παραπάνω φως μπορώ

όσο ακόμα υπάρχει χρόνος και έχω φωνή και θυμικό

χωρίς γκρίνιες για τα ζεστά μεσημέρια

χωρίς κρυμμένα μπράτσα κι αφελείς ενδυματολογικές επιλογές.

 

το φως στις χούφτες σου το κράτησες και μου το χάρισες

στιγμές μόνο στα γρήγορα ήσουν βιαστικός να φύγεις

κράτησα τότε όσο μπορούσα κρατώ μα θέλω κι άλλο

δεν έπαψα ποτέ να επιθυμώ, δεν ξέχασα πώς είναι ν’ αναπνέω.

 

σάββατο 18 ιουλίου 2015, 16:30

Μια σκέψη σχετικά μέ το “απληστία

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.