a greek ride with the goose

-δείξε μας τί ζωγράφισες
τους δείχνω, βγάζουν συμπεράσματα (τί περνάς καημένο..  το κλειδί παίζει ρόλο σοβαρό στη ζωή σου και όλο το κοτσάρεις, ε; εμπρός, ομολόγησε.. με τον τίτλο περιγράφεις εκείνον τον χαμένο που σε πόνεσε; ε; έλα ρε, πες τοοοο.. )

-σε διαβάζουν (ναι ρε σεις, το like τί το θέλετε άμα δεν το διαβάζετε; μεγάλη μου είναι η απορία.. δύο μόνον like βάλτε, ένα βάλτε, αλλά διαβάστε το πρώτα να χαρείτε. το ξέρω ότι με αγαπάτε (μερικοί) και χωρίς like). 

σε παρατηρούν και σε διαβάζουν και νομίζουν ότι ανακαλύπτουν την αυτοβιογραφία σου. θα το πω όταν θα είναι, μέχρι τότε δεν είναι.

ξεσηκώνω λοιπόν πιο κάτω και σας αφιερώνω τους βασανιζόμενους την κατακλείδα από κάτι που τελειώνω όπου νάναι, για να σας απαντήσω ελαφρά ότι άμα ψάχνεις αυτοβιογραφίες από εικόνες, που βλέπεις ή διαβάζεις, πλανάσαι πλάνην οικτράν..

«σκέφτηκα πως δεν θ´απαλλαγώ αν δεν δυσθυμήσω,
αρκεί σερί για να το πάρω και να βγει,
πορεία απαραίτητη
κι αν δύσκολο φανεί που στο χαρίζω,
σε διαβεβαιώ πως δεν υπάρχει μεγαλύτερος απατεώνας από μένα
και θα σου το αποδείξω σε λίγο που θα δεις το μέσα σου να βγαίνει έξω για χάρη μου».

04.01.2018