αποθεματοποίηση
-
μια δαντέλα από την προίκα της Αγαθής Σχουλίδου, πλεγμένη στο Πελαδάρι της Βιθυνίας περίπου στα 1885-1890. την αγαπούσε η Αγαθή, είχε κοπιάσει πολύ να την κεντήσει. την είχε καταχωνιάσει στο μπογαλάκι της που κουβαλούσε στο πλοίο τις μέρες της δραματικής φυγής από το λιμάνι των Μουδανιών, Αύγουστο του 1922, δεν μπορούσε να την αφήσει πίσω,
-
Το γνωστό παραμύθι των αδελφών Γκριμ από τη συλλογή μου παιδικών μου βιβλίων. Γιάκομπ Λούντβιχ Καρλ Γκριμ (Jacob Ludwig Carl Grimm) και Βίλχελμ Καρλ Γκριμ (Wilhelm Carl Grimm), 18ος – 19ος αι. Έχω ανεβάσει παλιότερα τη Συναυλία των ζώων και Τα τρία γουρουνάκια. Εκδ. Ι.Κ. Παπαδοπούλου & Υιού, 1961
-
Τη μελέτη αυτή εκπόνησα το 1979 και την παρέδωσα στο τότε Υπουργείο Πολιτισμού και Επιστημών ως απαραίτητη υπηρεσιακή εργασία, που συνέταξα κατά την 8μηνη εκπαιδευτική παραμονή μου στην Αθήνα (9/5/79-31/12/79). Είναι αδημοσίευτη και προφανώς χαμένη στο τεράστιο αρχείο του υπουργικού υπογείου. Το Υπουργείο Πολιτισμού και Επιστημών, με υπουργό τον Δημήτρη Νιάνια, στεγαζόταν στην οδό Αριστείδου
-
Το γνωστό παραμύθι των αδελφών Γκριμ από τη συλλογή μου παιδικών μου βιβλίων.. Πριν λίγο καιρό ανέβασα τη Συναυλία των ζώων Grimm, Η συναυλία των ζώων Έκδ. Ι.Κ.Παπαδοπούλου & Υιού, 1961
-
1961 ή 1962, εικονογράφηση: Giacinto Galbiati (1908-1992), έκδ.: Ι. Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ & ΥΙΟΥ είχε ζητήσει το σχολείο που πήγαινα, τα Εκπαιδευτήρια Αγλαΐας Σχινά, να το αγοράσουν οι γονείς μας και το είχαμε σαν αναγνωστικό. πήγαινα στη δευτέρα δημοτικού.
-
Τρία παραμύθια των αδελφών Γκριμ από την παιδική μου συλλογή: Γιάκομπ Λούντβιχ Καρλ Γκριμ (Jacob Ludwig Carl Grimm) και Βίλχελμ Καρλ Γκριμ (Wilhelm Carl Grimm), 18ος – 19ος αι. Η συναυλία των ζώων, Τα τρία αρκουδάκια, Τα τρία γουρουνάκια Έκδ. Ι.Κ.Παπαδοπούλου & Υιού, 1961 το μπρούτζινο άγαλμα των τεσσάρων ζώων, το ένα πάνω στο άλλο,
-
1961 ή 1962, εικονογράφηση: Giacinto Galbiati (1908-1992), έκδ.: Ι. Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ & ΥΙΟΥ
-
1960.. εικονογράφηση: Γιώργος Βαρλάμος (1922-2013), διασκευή: Γιώργος Τσουκαλάς (1903-1974), έκδ.: ΑΣΤΗΡ
-
ήμουν κάποτε παιδί με όνειρα έτσι λέγαμε τότε τα παιδιά που δεν άφηναν το χρόνο τους ελεύθερο.. ήταν 1975.. ήμουν 20 χρονών.. και τα ήθελα όλα με τάξη και στην ώρα τους.. ζούσα τη μισή μου ζωή στο 301, το σπουδαστήριο ήταν.. ό,τι άκουγα στο μάθημα, το πολλαπλασίαζα.. διάβαζα όλη τη βιβλιογραφία που μας υποδείκνυαν
-
είπα να ασχοληθώ με μιαν αδικημένη πλευρά της κεραμικής, στον ελληνικό χώρο τουλάχιστον, παίρνοντας αφορμή από όμορφες ευρωπαϊκές και ιαπωνικές πορσελάνες του σπιτιού μου, οι ελάχιστες που σώθηκαν δηλαδή. πολύ διαδεδομένες το 1953, όχι όλες της ίδιας ποιότητας βέβαια, καθώς αγοράσθηκαν και προσφέρθηκαν από ανθρώπους με διαφορετικά βαλάντια σε μια δύσκολη για τον τόπο εποχή.
-
τα δύο τελευταία χρόνια, που όλοι μας κλειστήκαμε στο σπίτι, άλλος λίγο και άλλος πολύ εξαιτίας της πανδημίας, ασχολούμαι με την καταγραφή του αρχείου μου και της βιβλιοθήκης μου. κάπου είχα καταχωνιασμένα τα σχολικά μου βιβλία και τα άνοιξα, τα νεότερα από αυτά μισόν αιώνα μετά! συγκινήθηκα επανειλημμένα φυλλομετρώντας τα. έψαχνα για τυχόν ψηφιακά τους
-
το σχολικό αυτό βιβλίο σήμερα δεν περιλαμβάνεται στην ψηφιακή βιβλιοθήκη του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής ούτε πουθενά αλλού στο διαδίκτυο.. σπάνια βρίσκεις σχολικά βιβλία από τόσο παλιά.. δεν φέρει χρονολογία έκδοσης, αλλά είναι παλαιότερο του 1964 που πήγαινα στην τετάρτη δημοτικού..
-
ήταν Μάης του 1978. μόλις δύο μήνες πριν είχα αποφοιτήσει από το Τμήμα Αρχαιολογίας και Τέχνης της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ. ήθελα πολύ να επισκεφτώ την Αθήνα με τα καινούργια μου αρχαιολογικά μάτια. πήγα με τη μητέρα μου ένα πολυήμερο ταξίδι τις μέρες εκείνες που στην πόλη μου είχαν ξεκινήσει οι προσεισμοί, μα διάβαζα τα
a greek ride with the goose 