διψάει η ψυχή για ένα σφιχταγκάλιασμα,
ναι, χορός, ο έρωτας ακκίζεται,
ως τη στιγμή της ώσμωσης αντέχει και αντέχεται,
κατόπιν ανελέητος προκύπτει.
η προτροπή του απατηλή ως ειπώθηκε,
εκείνη νόμισε χορός θα γίνει και ενέδωσε.
εκείνος την πήρε επιτήδεια
ίσαμε να νιώσει πάλι ζεστός πως είναι.
εκείνη, είπε, δεν κατάλαβε πώς έγινε.

γυναίκες ψεύτρες για το αυτονόητο.
έτσι ο δρόμος από ευθύς διχάσθηκε…

πέμπτη 11 δεκεμβρίου 2014

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s